Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/4086 K.2024/17168

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I)Sanıklar ... ve ... hakkında yakarak mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

II)Sanık ... hakkında yakarak mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Diğer temiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)Sanık ...'nın diğer sanıklar ile birlikte aldıkları karar doğrultusunda suça iştirak ettiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında suça iştirake ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 37. maddesi uyarınca hüküm kurulması gerekirken aynı Kanun'un 39. maddesinin uygulanması sureti ile eksik ceza tayini,

2)Sanık müdafiinin 06.10.2015 tarihli celsede lehe hükümlerin uygulanması talebi olmasına rağmen, yakarak mala zarar verme suçundan hükmolunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50 ve 51. maddeleri gereğince adlî para cezasına veya diğer seçenek tedbirlere çevrilip çevrilmeyeceği veya ertelenip ertelenemeyeceği hususunun tartışılmaması,