Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/41 K.2024/7489

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya kapsamında 01.06.2015 tarihli olay yeri inceleme raporunda; caminin pvc yapıda olan penceresi üzerinde sert cisim ile oluştuğu değerlendirilen zorlama izi ve pencerenin önünde camları kırık olan rahleden bahsedildiği, oluşan zararlardan sanığın mala zarar verme kastı ile hareket ettiğinin anlaşıldığı, şikâyetçinin beyanlarında hırsızlık suçuna konu eşyaların iadesinin sağlandığından bahsettiği, mala zarar verme suçu yönünden ise zararın giderilmesine yönelik dosya içerisinde bir beyan ya da evraka rastlanmadığı anlaşılmakla; mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;