Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/4107 K.2024/8283

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Mahkemece uyulmasına karar verilen Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 08.02.2022 tarihli bozma ilâmı uyarınca, şikâyetçiden suç tarihinde işyerinden çalınan para miktarı sorulup toplam ne kadar para çalındığının tespit edilmeye çalışılması ve sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, herhangi bir araştırma yapılmaksızın değer azlığı hükümlerinin uygulanması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.