Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/4121 K.2025/11563

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın zorunluluk halinden dolayı atılı suçu işlediğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu kabul edilmesine rağmen hüküm fıkrasında uygulama maddesinin aynı Kanun'un 142/2-h maddesi olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir