Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/4203 K.2023/6112

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, karar tarihinde İstanbul Bayrampaşa Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunan sanığa hükmün 26.07.2007 tarihinde yüze karşı tefhim edildiği,

ancak cezaevinde bulunan sanığa yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Kanun'un 263. maddesinde belirtilen usule göre yasa yolu başvurusunun gerçekleştirileceğinin belirtilmemesi nedeniyle, sanığın 23.09.2021 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, usulüne uygun bir tebligat bulunmadığı, bu nedenle sanığın 23.09.2021 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek, sanığın temyiz talebinin reddine ilişkin 18.11.2021 tarihli ek kararın kaldırılması ile yapılan incelemede;

Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b, 116/1. maddeleri uyarınca belirlenecek cezaların üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e. maddesinde belirtilen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, mahkûmiyet hükümlerinin kurulduğu 26.07.2007 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması nedeniyle, İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.07.2007 tarihli ve 2007/1246 Esas, 2007/700 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA,