Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/4241 K.2025/8135

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve ...'un diğer sanık ... ile birlikte 5237 sayılı TCK'nın 37/1 kapsamında suçu birlikte işledikleri gözetilmeden sanıklar ... ve ... yönünden aynı yasanın 39/1, maddesi çerçevesinde suça katıldıklarının kabulü suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış gerekçeli karar başlığında ve hüküm fıkralarında suç isminin "iş yeri dokunulmazlığının ihlali" yerine "konut dokunulmazlığının ihlâli" olarak yanlış yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün hata olarak görülmüştür.