Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/4290 K.2024/13541

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

11.04.2014 tarihli tutanağa göre; suça konu oto teybinin çalındığının aracın sağ kapısının açık olarak bulunduğunun, kapı üzerinde zorlama izinin bulunmadığının ve temyiz dışı sanık ...'nun üzerinde aynı marka araçlara ait üç adet anahtar bulunduğunun belirtilmesi, şikâyetçinin de aracını kilitleyerek park ettiğini beyan etmesi karşısında suç vasfında yanılgıya düşülerek, suçun Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-d. maddesindeki hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-b. maddesine göre hüküm kurularak eksik ceza tayin edilmesi,