Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2023/4291 K.2024/2563

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin dava dışı ... vekili olarak davalı şirket aleyhine işçilik alacağı davasını açtığını, yargılama devam ederken müvekkili ...'un işveren ile anlaşarak davadan feragat ettiğini, davadan kazanılması gereken vekalet ücretini ödemediğini, sulh ile sonuçlanan işlerde her iki tarafın kanun gereğince vekalet ücretinden müteselsilen sorumlu olduğunu, ... ve davalı aleyhine başlatılan icra takibine haksız itiraz edilmesi üzerine takibin durduğunu iddia ederek itirazın iptali ile % 40'dan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatının tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, dava dışı ...'un işçilik alacaklarına karşılık 22.000,00 TL ödeme yapılması üzerine 13.03.2013 tarihinde davadan feragat ettiğini, ...'tan alınan ibraname ve ödeme makbuzunda vekalet ücreti ve masrafların da dahil olduğunu, bu nedenle vekalet ücretinden sorumlu olmadıklarını, avukatlık ücret sözleşmesine taraf olmadıklarından davanın husumetten reddi gerektiğini savunarak davanın reddine ve lehlerine %20 den az olmamak üzere kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece verilen 17.12.2013 tarihli ve 2013/488E. ve 2013/210 K. sayılı kararla; davacı ile dava dışı müvekkili ... arasındaki 28.11.2011 tarihli avukatlık ücret sözleşmesi uyarınca ...'un davalı taraftan tahsil ettiği 22.000,00 TL üzerinden % 20 oranında 4.400,00 TL akti vekalet ücreti AAÜT uyarınca 2.200,00 TL karşı yan vekalet ücreti ve ihtarın tebliği ile takip tarihi arasında işleyen faiz tutarının ise 41,25 TL olduğu ve alacağın hesaplanabilir nitelikte olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile takibin 6.600,00 TL asıl alacak ve 41,25 TL işlemiş faiz yönünden devamına, asıl alacak 6.600,00 TL'nin % 20'si oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Yargıtay 4. Hukuk Dairesince verilen 2014/5696 E., 2015/1801 K. sayılı ilamla; davacının kendi müvekkili ile aralarındaki vekâlet ilişkisine göre hak ettiği ücretten, bu ilişkinin dışında bulunan davalının sorumlu tutulamayacağı ve vekalet ücreti alacağı yargılamayı gerektirmekle hesaplanabilir ve likit olmadığından icra inkar tazminatına karar verilemeyeceği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

3. Mahkemece bozmaya direnme kararı verilmiş, davalının temyizi üzerine Hukuk Genel Kurulunun 23.09.2020 tarihli ve 2017/4-1444 E., 2020/666 K. sayılı ilamıyla; davalının akdi vekâlet ücretine ve icra inkar tazminatına yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen ve yukarıda açıklanan ilâve nedenlerden dolayı bozulmasına karar verilmiştir.

B. İkinci Bozma Kararı

1. Bozmaya uyan Mahkemece verilen davanın kısmen kabulüne, davalının İstanbul Anadolu 18. İcra Müdürlüğünün 2013/6767 sayılı takip dosyasına yapmış olduğu itirazının iptali ile takibin 6.600,00 TL asıl alacak ve 41,25 TL işlemiş faiz yönünden devamına, icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

2. Dairece verilen 2022/2750 E., 2022/4086 K. sayılı ilamla; Mahkemece, davacı ile dava dışı müvekkili ... arasındaki 28/11/2011 tarihli avukatlık ücret sözleşmesi uyarınca karşı taraftan alacağı ücretin AAÜT’ye göre belirleneceğini ve bu miktarın da 2.640,00 TL olduğu, bu nedenle davalı tarafın itirazının 2.640,00 TL'lik kısmının haksız olduğu, bu miktar için itirazın iptaline karar verilmesi gerektiği yönünde gerekçe oluşturulmasına rağmen, hüküm kısmında 6.600,00 TL yönünden itirazın iptaline karar verilmek suretiyle, gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratıldığından bahisle karar bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki bulunamayacağından, Yargıtay Bozma ilamı doğrultusunda davanın kısmen kabulü ile davalının takibe itirazınıun kısmen iptali ile takibin 2.640,00 TL asıl alacak, 41,25 TL işlemiş faiz yönünden takibin devamına, icra inkar tazminat talebinin ve fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; Mahkemece 2.200,00 TL karşı yan ve 4.400,00 TL akti vekalet ücreti toplamı 6.600,00 TL'e hükmedilmesi gerektiğini, icra inkar tazminatı talebinin kabulü gerektiğini, karar hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, vekalet ücreti alacağının tahsili için başlatılan takibe itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı ile 04.02.1959 tarihli ve 13/5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararları.

3. Değerlendirme Temyizen incelenen mahkeme kararının uyulan bozma ilamında gösterilen şekilde ve ilamda belirtilen hukuki esaslar gereğince verildiği, bozma kapsamı dışında kalarak kesinleşen ve karşı taraf yararına usuli kazanılmış hak durumunu oluşturan kısımlar hakkında yeniden inceleme yapılarak karar verilemeyeceğinin anlaşılmasına göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,