Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/4346 K.2024/11247

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen 22.01.2016 tarihli sosyal inceleme raporunda fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını anlayabilecek olgunlukta olduğu, ancak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin henüz tam olarak gelişmediğinin belirtilmesi sebebiyle, suça sürüklenen çocuğun, suç tarihinde mevcut bir hastalığının bulunup bulunmadığı, işlediği fiilin anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinde bir azalma olup olmadığı,

5237 sayılı TCK'nın 32/1 ve 32/2. maddeleri kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığı konusunda rapor aldırılması gerekçesiyle Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 06.07.2021 tarihli ve E: 2020/10908 K: 2021/13064 sayılı bozma ilÂmı doğrultusunda, suça sürüklenen çocuğun sevk edildiği Gebze Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün 28.01.2022 tarihli raporunda.

"Kişinin olay tarihine yakın herhangi bir psikiyatrik muayenesi olmaması ve olay tarihinin 2015 yılı olması nedeniyle mevcut muayenesiyle 2015 yılında işlendiği iddia olunan suçla ilgili olarak suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama, davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği konusunda karar verilmesinin mümkün olamayacağı" kanaatinin belirtilmesi karşısında, her iki rapor arasında oluşan çelişkinin giderilmesi ve suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tam olarak tespiti için 5237 sayılı Kanun'un 31/2. maddesi uyarınca usulünce heyet raporu düzenleme imkânı olan Devlet Hastanesi, üniversite hastanesi,

ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesi veya Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden suça sürüklenen çocuğun suç tarihi itibarıyla üzerine atılı hırsızlık fiillerinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinde önemli derecede azalma olup olmadığı konusunda yeniden rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma sonrası 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 43 ve 31/2. maddeleri uyarınca tayin olunan 3 yıl 5 ay 20 gün hapis cezası şeklinde belirlenen sonuç cezanın infazının CMUK'un 326/son maddesi dikkate alınarak 5.000TL adli para cezası üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerekirken, "CMK 307/4 maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğun 8 AY 10 GÜN HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA ve "Sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 50/1-a. maddesi gereğince sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu,

yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak aynı kanunun 52/2. maddesi gereğince 1 gün karşılığı taktiren 20 TL den paraya çevrilmesi sonucunda (250*20=5.000,00 TL) 5.000,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" karar verilmesi,

3-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde yer alan "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde on birinci fıkra hükmü uygulanır." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak on sekiz yaşından küçük suça sürüklenen çocuk hakkında hapisten çevrilen adlî para cezasının yerine getirilmemesi durumunda, hapse çevrileceğine dair ihtar yapılması,