Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/441 K.2024/11536

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dairemizin 29.06.2021 tarihli bozma ilâmından önce verilen ve sanık tarafından temyiz edilen 11.02.2016 tarihli kararda sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 141/1,143 maddeleri uyarınca hükmolunan 2 yıl hapis cezasının 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanık lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma üzerine aynı Kanun’un 142/2-h, 143, 145 maddeleri gereğince hükmedilen 3 yıl 9 ay hapis cezasının, 2 yıl hapis cezası üzerinden infazı yerine, sanığın neticeten 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,