Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/4437 K.2024/12271

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın, katılanın beyanına göre değeri 600.00 TL olan suça konu olan cep telefonunu kimlik ve adres bilgilerini bilmediği bir kişiden 50.00 TL karşılığında satın aldığını beyan etmesi karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.06.2014 tarihli, 2013/203 Esas, 2014/308 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere; hırsızlık suçlamasıyla muhatap olan sanığın sadece hayali bir isim zikretmekle suçlamadan kurtulamayacağını bilecek yaşam ve adli tecrübeye sahip olması nedeniyle sanığın eyleminin suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunu değil, hırsızlık suçunu oluşturduğu anlaşılmakla mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden Tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.