Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/4559 K.2023/2085

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ümraniye Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 23.08.2011 tarihli ve 2011/18618 Soruşturma numaralı iddianame ile; "sanığın temyiz dışı ... ile birlikte 09.08.2011 günü ... isimli bebek mağazasında mağdur ...' e ait müştekinin bebek arabasında bulunan çanta ve içerisinde bulunan mağdurun kızına ait kimlik cüzdanı, 1 adet çeyrek altın, 50,00 TL parayı ve çeşitli kredi kartlarını.

10.08.2011 günü ... adlı iş yerine alışveriş için gelen katılan ...' e ait cüzdan ve içindeki katılana ait 60,00 TL nakit para ve kızına ait kimlik cüzdanını; aldıkları, 10.08.2011 günü ... isimli iş yerine alışveriş yapmak için bulunan mağdur ...' a ait cüzdan ve içindeki 500,00 TL nakit para, mağdura ait ehliyeti ve oğluna ait kimlik cüzdanını çaldıkları" iddiasıyla sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-b (üç kez), 53, 54, 58 ve 63. maddeleri gereğince hırsızlık suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul Anadolu 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli ve 2011/610 Esas, 2015/591 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında; hırsızlık suçundan, katılan ... ve mağdur ...'a yönelik mağdur sayısınca 2 kez olmak üzere 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 168/2, 62. ve 58/6 maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına; mağdur ...'ya yönelik aynı Kanun'un 142/1-b, 62 ve 58/6. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Anılan kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 12.04.2022 tarihli ve 2022/1649 Esas, 2022/5523 Karar sayılı ilâmıyla "5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 196. maddesine aykırı hareket edilmesi" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. İstanbul Anadolu 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.06.2022 tarihli ve 2022/860 Esas, 2022/852 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında; hırsızlık suçundan, katılan ... ve mağdur ...'a yönelik mağdur sayısınca 2 kez olmak üzere 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 168/2, 62. ve 58/6 maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına; mağdur ...'ya yönelik aynı Kanun'un 142/1-b, 62 ve 58/6. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; "kendisinin olayla bir alakasının bulunmadığına, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ve ayrıca olayda zamanaşımının gerçekleştiğine" ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ... ve bozma öncesi hakkında verilen karar kesinleşen temyiz dışı sanık ...'ın ... isimli bebek mağazasında 09.08.2011 tarihinde saat 15.37'de mağdur ...'e ait bebek arabasında bulunan çanta ve içerisindeki mağdurun kızına ait kimlik cüzdanı, 1 adet çeyrek altın, 50,00 TL parayı ve çeşitli kredi kartlarını çaldıkları, 10.08.2011 tarihinde ... adlı iş yerine saat 16.50 sıralarında iş yerine alışveriş için gelen katılan ...'e ait cüzdanı katılanın oturduğu masanın altında bulunan çantanın içerisinden hırsızladıkları ve katılana ait 60,00 TL para ve kızına ait kimlik cüzdanını çaldıkları,

aynı gün saat 15.44 sıralarında ... isimli iş yerinde alışveriş yapmak için bulunan mağdur ...'a ait cüzdan ve içerisindeki 500,00 TL para, mağdura ait ehliyet ve oğluna ait kimlik cüzdanını çaldıkları, eylemleri yaptıkları mağazalardaki kamera görüntülerinin tespit edildikleri, ayrıca katılan ve mağdurların sanıkları teşhis ettikleri, kovuşturma aşamasında katılan ... ve mağdur ...'ın zararlarının tamamen giderildiği, mağdur ...'in zararının giderildiğine ilişkin dosyada bir belgenin bulunmadığı anlaşılmıştır.

2. Sanık ... aşamalarda, torunları ile alışveriş yapmak için gittiğini, söz konusu mağazada diğer sanık ... ile karşılaştığını, mağazalara girip çıkarken yanında ...'ın da olduğunu, ancak yanındayken ...'ın hırsızlık yaptığını görmediğini, daha önceden hırsızlık olayının gerçekleştiğini sandığını, görüntülerin de öyle olduğunu söylediklerini, diğer sanığın hırsızlık yaptığını bilmediğini, kesinlikle hırsızlık yapmadığını beyanla inkâr yönünde savunmada bulunmuştur. 3. Temyiz dışı sanık ... aşamalarda, üç kişiden de iddianamede belirtildiği gibi hırsızlık eylemini gerçekleştirdiği, eylemleri tek başına gerçekleştirdiği yönünde savunmada bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun’un 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; katılan ve mağdurların beyan ve teşhisleri, olaya ilişkin kamera görüntüleri, kolluk tutanakları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın eyleminin sübuta erdiğinin kabulü ile hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediği;

ayrıca sanık hakkında gerek 8 yıllık olağan zamanaşımının gerekse 12 yıllık olağanüstü zamanaşımının dolmadığı anlaşılmakla; bu itibarla yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suçun vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından,

sanığın olayla bir alakasının bulunmadığına, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ve ayrıca olayda zamanaşımının gerçekleştiğine yönelik temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR