Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/4604 K.2024/2384

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun 15.04.2022 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hale getirme istemi hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olması nedeniyle 15.04.2022 tarihli dilekçesi üzerine Beyşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.05.2022 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verilerek ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin yüzüne karşı tefhim edilen karar, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmemiş ise de.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar sayılı ilâmında da bahsedildiği üzere, 7201 sayılı Kanun'un 11/1. maddesinin son cümlesi ve 5271 sayılı Kanun'un 35/2. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğun yokluğunda verilen hükmün müdafiden başka suça sürüklenen çocuğa da ayrıca tebliğ edilmesinin gerektiği, ancak suça sürüklenen çocuğa kararın tebliğ edildiğine dair dava dosyasında herhangi bir tebligat belgesine rastlanılmadığından, suça sürüklenen çocuğun öğrenme üzerine yapmış olduğu 15.04.2022 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1. Suça sürüklenen çocuğun hüküm tarihinde Seydişehir (Kapatılan) B Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğunun, UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı duruşmada hazır edilmeden hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 193. ve 196. maddelerine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

2. Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 Esas, 2018/554 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri ile 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,