Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/4754 K.2024/16518

I.O yer Cumhuriyet Savcısının temyizinin yapılan incelemesinde;

O yer Cumhuriyet Savcısının yüzüne karşı 10.12.2020 tarihinde usûlüne uygun şekilde tefhim edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 04.01.2021 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanık müdafiinin temyizinin yapılan incelemesinde;

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Şikâyetçinin bozma sonrası 17.11.2020 tarihli celsede zararı karşılandığı için şikâyetçi olmadığını belirtmesi karşısında; zararın kim tarafından karşılandığı tespit edilerek sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/2. maddesinin uygulanması koşullarının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,