Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/476 K.2023/1594

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Mahkemece, katılan kurum zararının giderilmesi nedeniyle dava şartı gerçekleşmediğinden, sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan açılan davanın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/5. maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca düşmesine karar verildiği, katılan vekilinin 08.07.2022 tarihli temyiz dilekçesiyle sadece katılan kurum lehine vekâlet ücreti verilmemesi yönünden hükmü temyiz ettiği belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;