Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/4762 K.2024/10858

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçu yönünden yapılan temyiz itirazının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun şikâyetçinin evine girerek, birtakım eşyalarını çalması şeklinde gerçekleşen eylemine uyan, TCK’nın 116/1, 31/3. maddesinde tanımlanan konut dokunulmazlığının ihlâli suçunu gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli zamanaşımı süresinin, 01.06.2016 olan karar tarihinden, incelemenin yapıldığı tarihe kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçu yönünden yapılan temyiz itirazının incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suç tarihi itibarıyla 18 yaşından küçük ve üç aydan fazla hapis cezasına mahkûm edilmemiş olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 51/1. maddesi uyarınca 3 yıla kadar hapis cezasının ertelenebileceği gözetilmeden, yasal koşullarının oluşmadığından bahisle TCK'nın 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına şeklindeki yetersiz gerekçe ile cezanın ertelenmesine yer olmadığına ilişkin karar verilmesi,