Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/4829 K.2023/2136

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 03.08.2012 tarihli iddianamesi ile sanıkların katılana ait iş yerine gelerek katılanı oyaladıkları ve iş yerinin önünde bulunan kıyafetlerin bir kısmını çaldıkları iddiasıyla hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b maddesi uyarınca cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Ankara 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.04.2013 tarihli ve 2012/989 Esas, 2013/323 Karar sayılı kararı ile sanık ...'in atılı hırsızlık suçundan beraatine, sanık ...'nın 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 53, 63. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Anılan kararın sanıklar ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 12.01.2015 tarihli ve 2014/15684 Esas, 2015/144 Karar sayılı kararı ile hükümlerin; sanık ...'in iştirak halinde hırsızlık suçundan mahkumiyeti gerektiği ve iş yeri önünde açık alanda bulunan kıyafetlerin çalınması eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesine uyduğu gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Ankara 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.01.2021 tarihli ve 2015/141 Esas, 2021/28 Karar sayılı kararı ile sanıkların hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 141/1, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıkların temyiz nedenleri hükmün temyiz edilmesi iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanık ... ve temyiz dışı sanık ...'in, sanık ...'nın kullandığı araç ile katılana ait mağazaya geldikleri, sanık ... katılanı oyalarken temyiz dışı sanık ...'in iş yerinin önünde bulunan kıyafetlerin bir kısmını alarak ücretini ödemeden sanık ...'ın bulunduğu araca götürdüğü ve olay yerinden ayrıldıkları, görgü tanığının beyanları ve olay yerini gören kamera görüntüleri marifetiyle sanıkların tespit edildiği ve sanıkların kullandığı araç içerisinden suç konusu olan 9 adet etek ele geçirilerek katılana iade edildiği anlaşıldığından sanıkların hırsızlık suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir. 2.05.05.2017 tarihli Uzlaştırma Raporu dosya içerisinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun'un 253/4. maddesinde, büro tarafından görevlendirilen uzlaştırmacının sanık ile müşteki veya suçtan zarar görene uzlaşma teklifinde bulunacağı, uzlaştırmacının, uzlaşma teklifini açıklamalı tebligat veya istinabe yoluyla da yapabileceği düzenlenmiş, sanık, müşteki veya suçtan zarar görenin kendisine uzlaşma teklifinde bulunulduktan itibaren üç gün içinde kararını bildirmediği takdirde teklifi reddetmiş sayılacağı belirtilmiştir.

Eğer uzlaştırmacı taraflara ulaşamamış ise ancak açıklamalı tebligat veya istinabe yoluyla uzlaşma teklifinde bulunabilecektir. Uzlaştırmacının tarafların bulunduğu yerdeki uzlaştırma bürosuna talimat yazma hak ve yetkisi bulunmamaktadır.

Uzlaştırmanın yargı işlemi niteliğinde olduğu nazara alındığında anılan fıkrada sözü edilen açıklamalı tebligat, kazai mercilerce yapılacak tebligatı düzenleyen 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine göre yapılacak olan tebligattır ve normal posta yoluyla bu işlem gerçekleştirilemeyecektir. Açıklamalı tebligat ya da istinabe işlemi ancak uzlaştırmacıya görev veren uzlaştırma bürosu aracılığıyla yerine getirilebilecektir.

Bu açıklamalar karşısında, uzlaşma teklif formunun taraflara posta yoluyla gönderildiği anlaşıldığından, uzlaşma tekliflerinin taraflara yasaya uygun şekilde ve yöntemince yapılmadığı gözetilmeden, yargılamaya devamla sanıkların mahkumiyetlerine hükmolunması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR