Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/4871 K.2024/12285

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 2019/9835 Esas, 2020/1664 Karar sayılı bozma ilamı sonrasında yapılan yargılamada mahkemece yapılan keşif neticesinde düzenlenen 14.09.2020 tarihli bilirkişi raporunda suça konu olayın meydana geldiği evin iki katlı olduğu, katlarda bulunan iki ayrı dairenin farklı giriş kapılarının bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanık hakkında ... ve ... yönelik hırsızlık suçundan Salihli Cumhuriyet Başsavcılığı'na yapılan suç duyurusunun akıbetinin araştırılıp dava açılması halinde her iki dosya birleştirilerek, 1412 sayılı Kanun'un 326/son. maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkına konu cezanın tespiti gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,