Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/4900 K.2025/2742

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Tüm dosya içeriğine göre; sanıklar ... ve ...'ın, evin eklentisi olarak kullanılan kilerden 13 adet bakır kazanın çaldığı olayda, şikâyetçinin aşamalardaki beyanına göre 9 adet bakır kazanın soruşturma aşamasında sanık ...'ın yer göstermesi sonucunda iade edildiği, kalan 4 adet bakır kazanın iade edilmediği dikkate alındığında, şikâyetçiye kısmi iade nedeniyle sanıklar ... ve ... hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermediği sorularak, sonucuna göre hırsızlık suçu bakımından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/1-4. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

ayrıca kısmi iadeye katkısı bulunmayan sanık ... bakımından etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı gözetilmeden sanıklar hakkında verilen cezada aynı Kanun'un 168/1-4. maddesi uyarınca indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.