Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/4971 K.2024/7341

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, beraat kararı verilmesi gerektiğine, suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediğini gösterir delil bulunmadığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Görgü tespit tutanağı ve şikâyetçinin beyanları çerçevesinde kapıları kilitli şekilde bırakılan aracın sadece şoför kapısının açık, diğer kapılarının kilitli olduğu, kapı kilit aksamında bir hasardan bahsedilmediği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d maddesi uyarınca hüküm kurulması gerekirken aynı Kanun'un 142/2-h maddesi uyarınca hüküm kurulmuş ise de bu durum sonuç cezayı değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.