Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/5018 K.2025/3260

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, Sanık ...'ın karar tarihinde yokluğunda verilen kararın 24.03.2021 tarihinde adresine tebliğ edildiği, tebliğ tarihinde cezaevinde bulunan sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosyada mevcut 09.08.2014 tarihli yakalama ve muhafaza altına alma tutanağı, şikâyetçi ve sanık anlatımları bir arada değerlendirildiğinde, hırsızlık eylemi gerçekleştikten sonra market alarmının ötmesi üzerine şikâyetçinin sanıkları takip ederek yakaladığı ve çalınan malzemeleri ele geçirdiği somut olayda, sanıkların eyleminin bu hâliyle teşebbüs aşamasında kaldığının anlaşılması karşısında, tayin olunan cezadan 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde fazla ceza tayini,