Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/5074 K.2024/13756

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibari ile 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Her ne kadar Yargıtay 13. Ceza Dairesi'nin 17.12.2019 tarihli ve 2019/7897 Esas, 2019/18439 Karar sayılı ilâmı ile ''sanığın mağdura ait motosikleti düzkontak yapmak suretiyle çalmış olduğunun anlaşılması karşısında eyleminin 28.06.2014 tarihi itibariyle yürürlükte bulunan TCK'nın 142/2-h maddesinde yer alan suçu oluşturduğu halde, TCK'nın 142/1-b maddesi ile uygulama yapılarak eksik cezaya hükmedilmesi'' gerekçesi ile sanığın temyiz itirazları yerinde görülerek hükmün bozulmasına karar verilmiş ise de.

Dairemizin yerleşik içtihatları ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 02.07.2020 tarihli ve Dairemizce de benimsenen 2019/13-650 Esas, 2020/333 Karar sayılı kararı göz önünde bulundurularak, sanığın mağdura ait motosikleti düzkontak yapmak suretiyle çalması şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e maddesinde düzenlenen kullanımı gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun hukuki nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/2-h maddesi ile uygulama yapılması,

2- Bozma ilâmı öncesi yapılan yargılamada sanığın işlediği hırsızlık suçundan neticeten 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hükmün yalnızca sanık tarafından temyiz edildiği, bu hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı gözetilerek, sanık hakkında tayin olunan cezanın 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği 1 yıl 8 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,