Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/5094 K.2024/861

sanığın mahkûmiyetine

EK KARAR

Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

Reddin onanması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:,

Başka suçtan hükümlü olarak Marmara 4 No'lu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunan sanığa 05.12.2019 tarihinde tefhim edilen 05.12.2019 tarihli kararın yasa yolu bildiriminde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 263'üncü maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi suretiyle yanıltılan sanığın 08.03.2021 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek ve temyiz isteminin reddine ilişkin 24.03.2021 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilmek suretiyle yapılan incelemede, tebliğnamedeki reddin onanmasına ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-c, 53, 58 maddeleri uyarınca hırsızlık suçundan cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında ilk derece mahkemesince sanık hakkında anılan hırsızlık suçundan 12.02.2019 tarihinde beraat kararı verildiği, o yer Cumhuriyet savcısının istinaf talebi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince ilk derece mahkemesinin beraat hükmü kaldırılıp sanık hakkında duruşma açılarak sanığın anılan suçtan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-c, 62, 53, 58 maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmakla, hükmün temyizi kabil olduğu belirlenmiştir.

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, “son savunması alınmadan hüküm kurulduğuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına” yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;