Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/5126 K.2024/13686

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarîyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Sanık hakkında Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesi uygulanırken, sanığın adli sicil kaydında yer alan tekerrüre esas alınabilecek mahkûmiyetleri içinde en ağırı olan Karşıyaka 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2003/36 Esas ve 2005/601 Karar sayılı kararının tekerrüre esas alınması gerekiği gözetilmeksizin, Karşıyaka 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/777 Esas ve 2007/242 Karar sayılı kararının tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımdan "Sanığın evvelce Karşıyaka 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/04/2007 gün ve 2006/777 esas, 2007/242 karar sayılı ve 15/06/2007 tarihinde kesinleşen ilamı ile 1 yıl 5 ay 15 gün süre ile hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

bu cezanın 11/10/2012 tarihinde infaz edildiği anlaşılmakla 5237 sayılı TCK'nın 58/7. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına" şeklindeki ibarenin çıkarılması ile "Karşıyaka 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2003/36 Esas ve 2005/601 Karar sayılı kararının tekerrüre esas alınması" ibaresinin eklenmesi ancak karşı temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak,