Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/5400 K.2024/15935

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 27.02.2020 tarihli bozma ilâmından önce verilen ve sadece sanık tarafından temyiz edilen 18.03.2015 tarihli kararda; hükmolunan 3 ay hapis cezasının, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği, sanık hakkında bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonucunda tayin olunan 3 ay 22 gün hapis cezasının aynı Kanun'un 326/son maddesi gereği 3 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,