Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/5459 K.2024/15804

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibari ile 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkileri bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz istekleri süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan Alaplı Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/283 Esas, 2008/364 Karar sayılı ve 21.12.2012 yerine getirme tarihli ilamından dolayı mükerrir olduğu belirtilmiş ise de, Kocaeli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.04.2015 kesinleşme tarihli 2014/89 Esas ve 2015/163 Karar sayılı ilamının bahse konu ilâmı tekerrüre esas almasından dolayı sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.