Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/551 K.2023/2687

Sanıklar hakkında, ...

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2016 tarihli ve 2014/123 Esas, 2016/53 Karar sayılı kararı ile hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından mahkûmiyet hükümlerinin kurulduğu, hükümlerin sanıklar tarafından temyizi üzerine Dairemizin 10.05.2022 tarihli ve 2020/28182 Esas, 2022/8866 Karar sayılı ilâmında, sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin düzeltilerek onanmasına karar verildiği, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümler yönünden ise sehven karar verilmediği,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.11.2022 tarihli ve 2-2022/115161 sayılı yazısı ve 13.01.2023 tarihli ve 2-2022/115161 sayılı ek Tebliğname'si ile sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmek üzere dava dosyasının Dairemize gönderildiği belirlenmiştir.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.02.2014 tarihli ve 2014/630 Esas No.lu iddianamesi ile sanıklar hakkında olay günü gece vakti şikâyetçinin Vahdet Oto ... isimli işyerinin kepengine zarar vererek iş yeri içerisinden hırsızlık yapmaları şeklindeki eylemleri nedeniyle iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2-4, 151/1 ve 53/1. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davaları açılmıştır.

2. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2016 tarihli ve 2014/123 Esas, 2016/53 Karar sayılı kararı ile iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 116/4, 119/1-c ve 151/1. maddeleri uyarınca sırasıyla 2 yıl 8 ay hapis ve 6 ay hapis cezaları ile cezalandırılmalarına, aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve sanık ...'in cezasının aynı Kanun'un 58. maddesi gereği mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'in temyiz isteği, almış olduğu cezaların çok fazla ve adil olmadığına, dosyanın lehine temyiz edilmesini istediğine, Sanık ...'ın temyiz isteği, hakkında verilen ceza hükmünün temyiz edilmek üzere Yargıtay ilgili ceza dairesine gönderilmesini talep ettiğine, Sanık ...'in temyiz isteği, olayla ilgisi olmadığına, almış olduğu cezanın haksız olduğuna, kendisi ile ilgili somut delil bulunmadığına ve geçmişteki hataları nedeniyle ceza aldığına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanıkların açık kimliği tespit edilemeyen bir kişi ile birlikte, sanık ...'in eşi adına kayıtlı 03 ... plakalı araç ile şikâyetçinin işyerinin yakınına gittikleri, geceden sayılan zaman dilimi olan saat 23.56 sıralarında bijon anahtarı ve levye ile işyerinin kapısının asma kilidini kırarak işyerine girdikleri ve iş yeri içerisinden 4.500,00 - 5.000,00 TL para, 1 adet çeyrek altın, 1 adet 100 doların bulunduğu ... kasayı çaldıkları Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

Sanıklar üzerlerine atılı suçlamaları inkâr etmiş, şikâyetçinin soruşturma ve kovuşturma aşamalarında ifadesinin alındığı tespit edilmiştir. 26.04.2013 tarihli Kamera İzleme Tutanağı, aynı tarihli Araştırma ve Tespit Tutanağı, aynı tarihli Fotoğraf Teşhis Tutanağı, 04.07.2013 tarihli CD İzleme Tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanıkların yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Sanıklar ... ve ... Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2016 tarihli ve 2014/123 Esas, 2016/53 Karar sayılı kararında sanıklar ... ve ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2016 tarihli ve 2014/123 Esas, 2016/53 Karar sayılı kararına yönelik sanık ...'in temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği sanık hakkında ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/131 Esas, 2011/201 Karar sayılı ilamındaki 5237 sayılı Kanun'un 116/4. maddesi kapsamındaki konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen 10 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi suretiyle hükümlerin Tebliğname’ye aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.