Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/5645 K.2025/2240

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Bergama 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.09.2010 tarihli, 2010/388 Esas ve 2010/527 Karar sayılı ilâma konu mahkûmiyetin 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143, 62 58. maddeleri uyarınca hapis cezasına ilişkin olduğu, bu ilamda tekerrüre esas alınan ilamın ise Bergama Asliye Ceza Mahkemesinin 01.04.2010 tarihli 2010/101 Esas, 2010/235 Karar sayılı ilâma konu mahkûmiyetin 5237 sayılı Kanun'un 141/1, 62 maddeleri uyarınca hapis cezasından çevrilen adlî para cezasına ilişkin olduğu,

02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alındığında 15.09.2010 tarihli 2010/388 Esas, 2010/527 Karar sayılı Bergama 1. Asliye Ceza Mahkemesinin tekerrüre esas aldığı bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığının araştırılarak,

uyarlama yargılaması yapılmış ise sonucuna göre sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun, infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bu husus bozma sebebi yapılmamıştır.