Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/5717 K.2025/2955

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 05.12.2019 tarihli ve 2019/6117 Esas 2019/17810 Karar sayılı ilâmında "... kısmî iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına katılanın rıza gösterip göstermeyeceği tereddüte mahal bırakmayacak şekilde açıkça tespit edildikten sonra, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinin değerlendirilmesi .." gerekçesiyle hükmün bozulduğu,

mahkemesince bozma ilâmına uyulduğu hâlde katılanın kısmî iadeye rızasının bulunup bulunmadığı sorulmadan sanıkların zararın tamamını kovuşturma evresinde gidermesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 168/2. maddesi gereğince indirim yapıldığının anlaşılması karşısında soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmî iade nedeniyle, öncelikle katılandan kısmî iade nedeniyle sanıkların cezasından etkin pişmanlık indirimi yapılmasına rızası olup olmadığı sorularak,

katılanın kısmî iadeye rızasının bulunması hâlinde sanıklar hakkında CGK'nın 2019/274 Karar sayılı kararında belirtilen hususlar da dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerekeceği, katılanın kısmî iade nedeniyle sanıkların cezasından etkin pişmanlık indirimi yapılmasına rızasının bulunmaması hâlinde ise zararın tamamının kovuşturma evresinde giderilmesi nedeniyle aynı Kanun'un 168/2-4 maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğini gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,