Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/5736 K.2025/2938

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I- Sanıklar ..., ..., ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

Sanıkların ne şekilde çaldıkları tespit edilemeyen katılanın kilitleyerek sokağa park ettiği kamyonetini çalmaları şeklindeki eyleminin, suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden sanıklar hakkında yazılı şekilde aynı Kanun’un 142/1-e maddesi uyarınca ceza tayini her iki bentte öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

Sanık müdafiinin dosyaya sunduğu 12.03.2021 tarihli duruşma ertelemesine ilişkin mazeretini içerir dilekçesinin mahkemece aynı tarihli duruşmada kabul edildiği hâlde, hüküm duruşmasının sanık müdafiinin hazır bulunmadığı başka bir güne ertelenmesi yerine müdafiinin yokluğunda sanığın mahkûmiyetine karar verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,