Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/5742 K.2024/19691

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Katılanın, kovuşturma aşamasında vermiş olduğu dilekçesi ile sanıklardan ... tarafından zararının kısmen giderildiğini, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına muvafakat ettiğin beyan ettiği ve sanık ...'ın suçlamaları kabul etmediğinin anlaşılması karşısında, kovuşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iadenin yalnızca inceleme dışı sanık ... tarafından gerçekleşmesi ve sanık ... tarafından gerçekleştirilmiş bir iade veya tazmin olmaması nedeniyle, sanık ... hakkında koşulları bulunmayan 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.