Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/5798 K.2023/5628

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.11.2014 tarihli ve 2014/20011 Esas No.lu iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında; ... vakti şikâyetçinin evinden cüzdanını çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h, 116/1, 119/1-c, 31/3. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Gaziantep 2. Çocuk Mahkemesinin, 30.09.2015 tarihli ve 2014/839 Esas, 2015/890 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 116/1, 119/1-c, 31/3, 50/1-a ve 50/3. maddeleri uyarınca sırasıyla 2 yıl 9 ay 10 ... hapis cezası ve 4.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Yukarıda anılan kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesinin, 30.10.2019 tarihli ve 2019/7927 Esas, 2019/15575 Karar sayılı kararı ile "sosyal inceleme raporu aldırılmaması veya aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda belirtilmemesi" gerekçesiyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; Gaziantep 2. Çocuk Mahkemesinin, 24.06.2020 tarihli ve 2019/475 Esas, 2020/401 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 116/1, 119/1-c, 31/3, 50/1-a ve 50/3. maddeleri uyarınca sırasıyla 2 yıl 9 ay 10 ... hapis cezası ve 4.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri, suça sürüklenen çocuğun şikâyetçinin zararını karşılamasına rağmen indirim yapılmadığına, kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay günü suça sürüklenen çocuk ile yanında açık kimlik bilgileri tesbit edilemediği için haklarındaki soruşturma evrakı ayrılan iki şahıs olduğu hâlde, ... saat 07.30 sıralarında şikâyetçiye ait ... açık olan kapısından içeri girerek, şikâyetçiye ait kot pantolonu cebindeki cüzdanla birlikte aldıkları, bu şekilde suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarını işlediğinin tüm dosya kapsamı ile ... olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2.Suça sürüklenen çocuk savunmasında atılı suçu ikrâr etmiştir. 19.11.2014 tarihli teşhis tutanağı dosya içerisinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçuna İlişkin Temyiz İstemi Yönünden

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun yanında ... ve ... isimindeki iki kişi ile birlikte ... saat 07.30 sıralarında şikâyetçinin evine açık olan kapısından girerek cüzdanını çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 116/1, 119/1-c ve 31/3. maddelerinde belirtilen konut dokunulmazlığının ihlâli suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde belirtilen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımı süresinin, 12.11.2014 tarihli suç tarihinden inceleme tarihine kadar dolduğu anlaşılmıştır.

B. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Hırsızlık Suçuna İlişkin Temyiz İstemi Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun 30.09.2015 tarihli savunmasında, babası tarafından şikâyetçiye 1.800,00 TL ödeme yapıldığını, şikâyetçinin ise 10.09.2015 tarihli ifadesinde, kendisine çalınan eşyaların bazılarının iade edildiğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; şikâyetçiye ödemenin zamanı ve 5237 sayılı Kanun'un 168/4. maddesi uyarınca kısmî iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına muvafakati sorularak sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan cezadan aynı Kanun'un 168. maddesi gereğince indirim yapılıp yapılmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

A. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) başlığında açıklanan nedenle, Gaziantep 2. Çocuk Mahkemesinin, 24.06.2020 tarihli ve 2019/475 Esas, 2020/401 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, DÜŞMESİNE,

B. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) başlığında açıklanan nedenle, Gaziantep 2. Çocuk Mahkemesinin, 24.06.2020 tarihli ve 2019/475 Esas, 2020/401 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA,