Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/5828 K.2023/1300

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 16.12.2014 tarihli ve 2014/77706-45 soruşturma numaralı iddianame ile; şikâyetçinin aracını çizmek suretiyle zarar verdiğinden bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1 ve 53/1 maddeleri uyarınca mala zarar verme suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.04.2015 tarihli ve 2014/848 Esas, 2015/225 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mala zarar verme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

3. ... 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.04.2015 tarihli ve 2014/848 Esas, 2015/225 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 30.09.2020 tarihli ve 2020/3535 Esas,

2020/8378 Karar sayılı kararı ile "olay öncesinde sanık ile katılan arasında gönül ilişkisinden kaynaklanan bir tartışma olduğu ve aralarında birbirlerine hakaret içeren mesajların atıldığı anlaşıldığından katılan mahkemede mahalledeki bakkalın arabanın etrafında esmer bir şahsı dolaşırken gördüğünü beyan etmesi karşısında Mahkeme tarafından olayın tek tanığı olan bakkal dükkanı sahibinin 5271 sayılı CMK'nın 210/1. maddesi gereğince dinlenmesi ve aracın bulunduğu yerde olan okul ve işyerlerine ait kamera kayıtlarının getirtilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde sanığın

beraatine karar verilmesi" gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma sonrası yapılan yargılama neticesinde;... 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2021 tarihli ve 2020/702 Esas, 2021/599 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mala zarar verme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz nedenleri, bozma ilâmında belirtilen olayın tek tanığı olan bakkal dükkânı sahibinin yeterince araştırılmadığı ve sanığın katılan yerine aracın masrafını araştırmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, sanık hakkında yeniden beraat kararı verilmesinin hatalı olduğu ve cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan ...'nin şirketine ait aracın sanık tarafından çizilerek zarar verildiği iddiasıyla sanık hakkında mala zarar verme suçundan cezalandırılması talep edilmiş ise de, bu eylemin sanık tarafından gerçekleştiğine dair görgüye dayalı bilgisi bulunan tanık olmadığı, zarar verme eyleminin sanığın gercekleştirdiğine dair başkaca delil temin edilmediği, dolayısıyla eylemin şüphe aşamasında kaldığı kanaatine varılarak sabit olmayan mala zarar verme suçundan sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV.GEREKÇE

Bozma ilâmı üzerine olayın tek görgü tanığı bakkal dükkânı sahibinin araştırılması sonrası düzenlenen 27.10.2020 tarihli tutanakta katılan ...'nın belirtmiş olduğu adrese gidildiği ancak bahse konu dükkânın kapandığı ve dükkânı işleten şahsın kimlik bilgilerini bilen kimsenin olmadığının belirtildiği, olay yerini gösterir kamera kaydının olup olmadığına dair araştırma yapıldığı ancak sonuç alınamadığı anlaşılmakla; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR