KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2023/5874 E., 2024/14448 K.·B Ozma Üzerine Suça Sürüklenen
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Ekim 2024
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2020/372 E., 2021/350 K.
- Çocuk
- ...
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
247 kelime·1 dk okuma
Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezası 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/3. maddesi gereğince seçenek yaptırıma çevrilirken hükmün gerekçe kısmında aynı Kanun'un 50/1-c maddesi uygulanacağı yazılmasına rağmen hüküm kısmında aynı Kanun'un 50/1-a ve 50/1-c maddelerinde düzenlenen seçenek yaptırımlardan ikisine birlikte çevrilmesi yazım hatası olarak değerlendirildiğinden,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün altıncı ve yedinci fıkrasının, hükümden çıkarılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/5874, K. 2024/14448, 9 Ekim 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama