Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/5923 K.2024/14248

Bozma üzerine kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç adının iş yeri dokunulmazlığının ihlâli yerine konut dokunulmazlığının ihlali olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 27.11.2019 tarihli bozma ilâmından önce verilen ve suça sürüklenen çocuklar müdafileri tarafından temyiz edilen 16.06.2015 tarihli kararda suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 116/4, 31/3, 62, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri uyarınca hükmolunan 4.000,00 TL adlî para cezalarının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuklar lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 11.11.2020 tarihli (ikinci) bozma kararı üzerine aynı Kanun’un 116/4, 119/1-c, 31/3,

62 maddeleri gereğince hükmedilen 1'er yıl 1' er ay 10'ar gün hapis cezalarının 4.000,00 TL adli para cezası üzerinden infazı yerine, suça sürüklenen çocukların sonuç olarak 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmek suretiyle yazılı şekilde hükümler kurulması,

2) Suça sürüklenen çocukların sarfına neden olduğu yargılama giderinin ayrı ayrı, birlikte sarfına neden oldukları yargılama giderinin ise eşit olarak suça sürüklenen çocuklara yükletilmesi gerekirken, “88,25 TL olan yargılama giderinin suça sürüklenen çocuklardan eşit miktarda tahsiline” şeklinde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “116/4, 119/1-c, 31/3, 62 maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocukların 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezaları ile cezalandırılmalarına, 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi gereği kazanılmış hakları gözetilerek,