Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/5957 K.2025/2239

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

Katılan vekilinin temyiz dilekçesinin başlık kısmında hırsızlık suçunun adı yazılmış ve konu kısmında kararın bozulması ifadesi kullanılmakla beraber temyiz nedenleri kısmında açıkça beraat kararı verilen konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları ile sınırlanarak temyiz ve bozma talebinde bulunulduğunun belirtilmiş olması karşısında önceki hükme yönelik katılan vekilinin temyizinin sadece beraat hükümlerine yönelik olduğunu kabul eden mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik bulunmadığının Tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Bozma öncesi yapılan yargılamada, sanık sonuç ceza olarak 10 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, sanık hakkında 22.03.2021 tarihli kararda hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 10 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, sanık hakkında yazılı şekilde 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,