Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/5971 K.2025/2857

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 09.03.2021 tarihli kararda temyiz süresinin tebliğden itibaren 15 gün olduğu belirtilerek yanıltmaya neden olunduğunun anlaşılması karşısında;

sanık ...'ya 29.09.2021 tarihinde tebliğ edilen kararı, 07.10.2021 tarihli temyiz dilekçesi ile temyiz ettiği, bu nedenle sanıkların temyiz istemlerinin 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanıklar hakkında tekerrüre esas alınan Cihanbeyli Asliye Ceza Mahkemesinin 19.12.2012 tarihli 2012/222 Esas, 2012/489 Karar sayılı ve 19.03.2014 tarihinde kesinleşen ilâmında iki ayrı suçtan hükümlülük kararı bulunduğu anlaşılmakla; 5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddesi gözetilerek, sanık hakkında en ağır cezaya ilişkin hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerekirken, ilâmın tamamının tekerrüre esas alınması ile yazılı şekilde kararlar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkralarından TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkartılarak yerine " Cihanbeyli Asliye Ceza Mahkemesinin 19.12.2012 tarihli 2012/222 Esas,