Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/5961 K.2024/17818

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre sanığın temyiz nedenleri ve o yer Cumhuriyet savcısının diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adlî sicil kaydında bulunan tekerrüre esas ilâmlardan, en ağırı olan ve nitelikli hırsızlık suçundan 2 yıl hapis cezasını içeren Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/275 Esas, 2008/377 Karar sayılı ilâmının tekerrüre esas alınması gerekirken, Derinkuyu Asliye Ceza Mahkemesinin, 2011/37 Esas, 2012/291 Karar sayılı ilâmı ile Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/279 Esas, 2013/397 Karar sayılı ilâmının tekerrüre esas alınması ve bu suretle daha hafif cezalar içeren birden fazla hükümlülüğün tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına ve yerine "Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.11.2008 tarihli ve 2008/275 Esas,