Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/6026 K.2024/17426

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gözetilerek sanığa ait adli sicil kaydında yazılı olan en ağır cezayı içeren Mersin 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.12.2013 tarihli ve 2013/527 E., 2013/905 K. sayılı 11.04.2016 tarihinde kesinleşen TCK’nın 125/1-3-a maddesi gereğince hükmolunan 1 yıl 2 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, Mersin 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilmiş 02.03.2010 tarihinde kesinleşen 2009/758 E., 2009/941 K. sayılı ilâmı uyarınca verilen erteli 10 ay hapis cezasının TCK'nın 141/1. maddesi uyarınca verilmiş olduğu,

bahse konu hırsızlık suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi uyarınca uzlaştırma kapsamına alındığı, UYAP’tan yapılan kontrolde 06.04.2017 tarihli ek kararla uzlaşma nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verildiği, dolayısıyla bu hükmün tekerrüre esas alınamayacağı ancak sanığın adlî sicil kaydında yer alan ve daha ağır ceza içeren Mersin 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.12.2013 tarihli ve 2013/527 E., 2013/905 K. sayılı ilâmına konu 1 yıl 2 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanığa yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılarak “Mersin 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.12.2013 tarihli ve 2013/527 E., 2013/905 K. Sayılı ilâmı ile hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 2 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına,

ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek sürenin Mersin 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilmiş 02.03.2010 tarihinde kesinleşen 2009/758 E., 2009/941 K. sayılı ilâmındaki ceza süresine göre belirlenmesine,” karar verilmesi ve yargılama giderine ilişkin kısım çıkartılarak yerine "Bozma kararı öncesi, ilk kararda belirtilen yargılama giderlerinin sanıktan tahsiline,