Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/6154 K.2024/16334

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk, bozma sonrası 20.11.2018 tarihli karar duruşmasında 18 yaşını doldurmuş ise de müdafi istemediğine dair herhangi bir beyanı bulunmadığından suça sürüklenen çocuk için atanan zorunlu müdafinin görevinin sona ermediği anlaşılmasına rağmen bozma sonrası yapılan duruşmadan müdafi haberdar edilmeden, suça sürüklenen çocuğun bozmaya karşı savunmasının müdafisiz olarak alınması ve kararın müdafi hazır bulunmaksızın verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,