Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/6194 K.2024/13981

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Daha önce üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olan ve suç tarihinde 18 yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan 2 yıl 1 ay hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 51/1. maddesi gereğince ertelenmesinin mümkün olduğu gözetilerek;

suça sürüklenen çocuğun 14.06.2021 tarihli duruşmada, müdafiinin, 13.10.2021 tarihli duruşmada suça sürüklenen çocuk hakkında lehe hükümlerin uygulanması isteği, 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi uyarınca erteleme hükümlerinin uygulanması talebini de içerdiği hâlde, suçu işledikten sonra yargılama sürecinde pişmanlık gösterip göstermediği dikkate alınıp tekrar suç işleyip işlemeyeceği konusunda oluşan kanaat değerlendirilerek cezasının ertelenip ertelenmeyeceğine karar verilmesi gerekirken, “ceza miktarı bakımından kanunî imkânsızlık nedeniyle” şeklindeki yeterli olmayan gerekçe ile cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,