Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/6230 K.2024/16538

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Kolluk görevlilerince olay günü sanığın şüphe üzerine durdurulduğu ve sanığın elindeki çantada çeşitli eşyaların bulunduğu, eşyaların çalıntı olması ihtimali nedeniyle geçici olarak muhafaza altına alındığı, aynı gün sabah saatlerinde şikâyetçinin karakola giderek müracaatta bulunması üzerine kolluk görevlilerince sanığın çantasından çıkan eşyalar şikâyetçiye gösterildiğinde şikâyetçinin eşyaları teşhis ettiğinin anlaşıldığı olayda, sanık tarafından gerçekleştirilmiş rızaî bir iade söz konusu olmadığı hâlde sanık hakkında koşulları bulunmayan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/1. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.