Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/6237 K.2025/6348

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibari ile 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile aynı Kanun'un 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Ancak;

1-5271 sayılı Kanun'un 216/3. maddesine aykırı olarak, hükmün verildiği 08.10.2021 tarihli duruşmada hazır olan sanıklardan son sözleri sorulmadan karar verilmesi,

2- Yargılama giderlerinin dökümünün, hükmün esasını oluşturan kısa kararda denetime olanak verecek şekilde gösterilmesi gerektiği gözetilmeden, kısa kararda gösterilmeyip gerekçeli kararda dökümünün yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 324. maddesine aykırı davranılması ve önceki hükmün sanıklar tarafından temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında, lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanıklara yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

3- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanması sırasında, suç tarihi itibariyle yasal olarak 1/2 oranında artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, 1/6 oranında artırım yapılarak eksik cezaya hükmedilmesi,