Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/6247 K.2025/6987

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usûlü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/1. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasında, indirim oranının 1/2'den fazla ve 2/3'üne kadar olması gerektiği gözetilmeden indirim oranının 1/2 olarak belirlenmesi suretiyle sanıklara fazla ceza tayini,