Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/6248 K.2025/2660

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen kadastro tespitine itiraz davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Kadastro çalışmaları sonucunda, .. ilçesi .. köyü çalışma alanında bulunan 628 parsel sayılı 2.830.427,89 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, orman niteliğiyle Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı ... dava dilekçesinde; dava konusu taşınmazı 1998 tarihinde .., .. ve ..'dan muhtar tasdikli satış senedi ile almış olduğunu, taşınmazın Belediye mücavir alanı içerisinde kalığını, taşınmazın her ne kadar Orman vasfı ile Hazine adına tescilinin yapılmış olsa da bu vasfını kaybettiğini, bu nedenle taşınmazın adına tapuya kayıt ve tescilini talep etmiştir.

Davalı Hazine ve Orman İdaresi vekilleri cevaplarında; davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda verilen, davanın reddine ilişkin ilk karar, davacı ile davalı Hazine ve Orman İdaresi vekillerinin temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince; "eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmesinin isabetsizliğine" değinilerek bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, 04.01.2023 tarihli celse 3 no.lu ara kararı uyarınca dava konusu taşınmazın 2014/25 Esas sayılı dosyadan tefriki ile 2023/9 Esas sayılı dosyaya kaydedilmesine karar verilmiş ve bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın reddine, .. ili .. ilçesi .. köyü eski 628 parsel (137 numara ile işaretli 900.54 metrekare yüzölçümlü) taşınmazın bulunduğu adanın son parsel numarası verilmek sureti ile Orman vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline ve davalılar Hazine ve Orman İdaresi lehine kendilerini vekille temsil ettirdikleri gerekçesiyle 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 31/3. maddesi uyarınca takdiren 500'er TL vekalet ücreti takdirine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirmesine, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda hüküm verildiğine ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) Geçici 3. maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428. maddesi ile 439. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre,

uyulan bozma ilamında ve İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup, davacı vekili ve davalı Hazine vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Ancak; 3402 sayılı Kanun'un 1. maddesi uyarınca, kadastro hakimi, doğru, infazı kabil, infaz sırasında tereddüt oluşturmayacak ve taşınmaz hakkında sicil oluşturmaya elverişli şekilde karar vermek zorundadır.

Eldeki davada; çekişmeli 628 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitine itiraz edildiğine ve davanın reddine karar verildiğine göre, İlk Derece Mahkemesince hüküm yerinde "tespit gibi tapuya kayıt ve tesciline" şeklinde karar verilmesi gerekirken, " ..ili .. ilçesi .. köyü eski 628 parsel (137 numara ile işaretli 900.54 metrekare yüzölçümlü) taşınmazın bulunduğu adanın son parsel numarası verilmek sureti ile Orman vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline" şeklinde infazda kuşku yaratacak şekilde hüküm kurulması isabetsiz ve bozmayı gerektirmekte ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un Geçici 3. maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 438. maddesinin yedinci fıkrası hükmü uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.