Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/628 K.2024/21406

Bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Şikayetçinin aşamalardaki beyanlarından "aracını kilitleyerek sokağa park ettiğini, olaydan sonra aracında zarar olmaksızın kolluk tarafından aracının teslim edildiğini" ifade ettiği, 16.10.2015 tarihli Tutanaktan da araçta herhangi zarar ya da kapılarda pencerelerde zorlama bulunduğuna dair tespite yer verilmediği gibi düz kontak yapıldığına yönelik tespite de yer verilmediği, sanığın 06.07.2022 tarihli savunmasında "kömürlüğüne ait anahtarı sokarak aracı çalıştırdığını " beyan ettiğinin anlaşılması karşısında eylemin, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/2-h maddesinden uygulama yapılması her iki bentte öngörülen cezaların üst ve alt sınırlarının aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.