Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/6370 K.2025/12322

Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan açılan davanın 5271 sayılı Kanun'un 223/8 maddesi uyarınca düşürülmesine karar verildiği, kararın istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesi tarafından sanık ...'ın 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesi; sanık ...'ın ise aynı Kanun'un 141/1 ve 62. maddeleri uyarınca sırasıyla 1 yıl ve 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verildiği anlaşılmakla; kararın temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ...'ın temyiz isteminin ceza verilmesini gerektirir somut delil bulunmadığına, sanık ...'ın temyiz isteminin ise, olay ile ilgisinin bulunmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;