Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/6457 K.2025/6988

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usûlü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre Sanık ... ve müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Tekerrür hükümlerinin uygulanmasında, "Sanığın suç tarihinden önce Nizip 1. Asliye Ceza Mahkemesine ait 2009/950 Esas, 2011/1236 Karar sayılı kararı ile 10 ay hapis cezasına mahkûm olduğu..." denmek suretiyle tekerrür hükümlerinin hangi sanık hakkında uygulandığı belirtilmeyerek infazda tereddüt oluşturacak şekilde karar verilmesi,