Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/6562 K.2024/18599

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğunun eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e maddesine uyduğu, suç tarihinde atılı maddede öngörülen ceza itibarıyla zamanaşımı süresinin 11 yıl 3 ay ve 7 yıl 6 ay olması nedeniyle zamanaşımı süresinin dolmadığı tespit edilmiştir.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Katılanın sokak üzerine yol kenarına bıraktığı elektrikli bisikletinin, düz kontak yapmak suretiyle çalındığının anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/2-h maddesi uyarınca cezalandırılması,

Kabule göre de;

2-Mahkemenin 30.06.2015 tarihli kararıyla suça sürüklenen çocuk hakkında 1 yıl 3 ay hapis cezası verildiği, kararı sadece suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz ettiği ve aleyhe temyiz bulunmadığının anlaşılması karşısında, ceza miktarı yönünden kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve bu cezanın 1 yıl 3 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde fazla ceza tayin edilmesi,