Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/6620 K.2024/15031

Suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz isteminin incelenmesinde;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma kararından önce kurulan 28.01.2016 tarihli ilk hükümde hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi gereğince ertelenmesine karar verilmesi ve hükmün suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesinin, 12.11.2020 tarihli ve 2020/8389 Esas, 2020/11532 Karar sayılı ilamıyla bozulması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği cezasının sonuç olarak 1 yıl 8 ay hapis cezası üzerinden infazına ve cezanın ertelenmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde 1 yıl 8 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verilmekle yetinilmesi, ertelemenin de kazanılmış hakka konu teşkil ettiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince kısmen Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca, aynı Kanun'un 326/son maddesi de gözetilerek;

d